Aleyna Tilki, kariyerinin 10. yılını Volkswagen Arena’da verdiği “Kırlar Turnesi” açılış konseriyle kutladı. Hem de ne kutlamak! Doğadan ilham alan sahne tasarımı, sürpriz konukları ve sosyal medyada çok konuşulan “yeniden doğuş” anlatısıyla gece, klasik bir yıl dönümü konserinden çok yeni bir dönem, yeni bir sayfa ilanı gibiydi.
Neden mi? Hemen anlatıyoruz:
Aleyna Tilki’yi çok uzun zamandır tanıyoruz gibi geliyor ama aslında hikâyesi hâlâ çok genç. Bir yandan çocuk yaşta hayatımıza girdi, bir anda herkesin konuştuğu bir pop figürüne dönüştü; diğer yandan bütün bu görünürlüğün, yargıların, yanlış anlaşılmaların ve “Aleyna Tilki kimdir, ne yapıyor, ne yapmalı?” tartışmalarının ortasında büyüdü. Bu yüzden Volkswagen Arena’da gerçekleşen 10. yıl konseri çok şey ifade ediyor. Aleyna, on yıl boyunca üzerine yapışan bütün cümleleri, bakışları, etiketleri alıp sahnede başka bir şeye dönüştürme çabası içinde gibiydi ve ne kadar güzel gözüküyordu.
Aleyna Tilki’nin 10. yıl konser serisinin ve aynı zamanda Kırlar Turnesi’nin açılışı olan bu gecede sanatçı, doğadan, döngülerden, yeniden doğmaktan ve kendi alanını bulmaktan beslenen bir dünya kurmuş. Sahnede klasik bir pop konserinden beklediğimiz ışıklar, dansçılar, hit şarkılar ve büyük prodüksiyon vardı elbette ama bunların yanında daha masalsı, daha karanlık, daha kişisel bir atmosfer de hissediliyordu. Sosyal medyada konserden sonra en çok “sihirli orman”, “peri masalı”, “yeniden doğuş” gibi yorumların yapılması boşuna değil elbette.
Gecenin en çok konuşulan anlarından biri, Aleyna Tilki’nin sahneye dev bir yumurtanın içinden çıkarak gelmesi oldu. İlk bakışta büyük bir sahne şovu, gösterişli bir açılış fikri gibi dursa da Aleyna Tilki’nin kariyerini düşününce bu görüntüye yalnızca “efekt” deyip geçmek zor. Şunda hemfikir olduğumuzu düşünüyorum; onun hikâyesinde sürekli bir kırılma, dönüşme, kabuk değiştirme hâli var. Çok küçük yaşta popüler olmak, herkesin gözünün önünde büyümek, bir dönem çocuk yıldız gibi görülmek, sonra o imajdan çıkmaya çalışmak, kendi sesini ve kendi yönünü aramak… Dev yumurta, bütün bunların biraz fazla açık ama etkili bir sembolü. Ve pek beğendik bu fikri!
Aleyna Tilki’nin pop yolculuğu başından beri Türkiye’deki klasik pop yıldızı kalıplarına tam oturmadı. Onu sevenler çok sevdi, sevmeyenler de çoğu zaman yalnızca müziğiyle değil, varlığıyla tartıştı. Bazen fazla cesur bulundu, bazen fazla genç, bazen fazla iddialı, bazen fazla kendisi. Bu yüzden 10. yıl konseri, ister istemez bütün bu tartışmaların da arka planda durduğu bir geceye dönüştü. Aleyna sahnede yalnızca geçmiş hitlerini söyleyen bir sanatçı değil de kendi hikâyesine bakıp “artık yeni bir hikâye yazıyorum” der gibiydi. Bu konserin en güçlü tarafı da buralarda bir yerde duruyor olabilir: Aleyna Tilki kendi pop yıldızlığını hem sahipleniyor hem de onu bozmak, dönüştürmek, başka bir yere taşımak istiyor. Büyük sahne, büyük kostüm, büyük prodüksiyon var, evet ama arkasında “Ben artık sadece benden bekleneni yapmak istemiyorum” diyen bir enerji de var. Son yıllarda daha özgür, daha kişisel ve daha deneysel bir alana doğru yürüdüğünü biliyoruz. Kırlar Turnesi de bu yürüyüşün sahnedeki en görünür hâllerinden biri oldu. Etrafında kurulan o “sihirli orman” atmosferi; doğa, yumurta, kırlar, döngü, yeniden doğuş, kabuk değiştirme… Türkiye’de büyük pop konserlerinde çoğu zaman “çok ışık, çok dansçı, çok kostüm” görmeye alışığız; burada ise bunların yanında bir hikâye kurma isteği vardı. Her şey kusursuz muydu, tartışılır tabii ama Aleyna’nın yalnızca güzel görünmek ya da hitlerini arka arkaya söylemekle yetinmediği ve bundan sonra yetinmeyeceği çok belli.
Sahnede geçmişini selamlayan ama asıl olarak geleceğine bakan bu kadını, biz de çok seviyoruz. Dev bir yumurtanın içinden çıkarak başladığı anda kendi sembolünü çoktan kurduğunu söylemesini ve bize yeniden doğmak için önce kabuğu kırmak gerektiğini tekrar hatırlatmasını da… Eski hikâyesinden çıktı; kendine yeni bir sahne, yeni bir dil ve yeni bir kır manzarası açtı.
O kırlarda dilediğince, doyasıya ve özgürce yeşermesi dileğiyle…
Fotoğraflar: Salih Üstündağ